Satış Var, Ciro Var, Peki Para Nerede?  Konkordato Dosyalarının Anlattığı Gerçek

Bir dönem yalnızca büyük kriz dönemlerinde duyduğumuz bu kavram, artık sıkça  farklı bir sektör ve farklı bir şirketle birlikte karşımıza çıkıyor.

İnşaattan tekstile, mobilyadan lojistiğe kadar birçok alanda konkordato haberleri artarken, akıllara da aynı soru geliyor. Ekonomide gerçekten ne oluyor, Şirketler neden bu durumda?

Aslında yaşananları sadece şirketler zor durumda diye okumak eksik kalır. Çünkü konkordato dosyaları bize şirketlerin bilançosundan çok daha fazlasını anlatıyor.

Bugün birçok işletmenin temel sorunu satış yapamamak değil, yaptığı satışın parasını zamanında tahsil edememek.

İş dünyasında son dönemde sık duyduğum bir cümle şu; İş var ama para yok.

Belki de yaşadığımız süreci en iyi özetleyen ifade bu. Çünkü şirketler üretmeye devam ediyor, sipariş almaya devam ediyor, hatta bazıları cirolarını artırıyor. Fakat günün sonunda kasaya giren para ile ödenmesi gereken faturalar arasındaki makas giderek açılıyor. Kâğıt üzerinde büyüyen birçok firma, nakit akışında yaşadığı sorun nedeniyle finansal açıdan sıkışabiliyor.

Konkordato Bir Son Değil aslında bu durum Bir Sinyal niteliği taşıyor. Konkordato çoğu zaman yanlış anlaşılıyor.

Toplumda hala  konkordato ilan ettiyse şirket battı , algısı hakim. Oysa hukuki açıdan bakıldığında konkordato, şirketlere tanınmış bir yeniden yapılanma fırsatı. Ancak başvuruların sayısındaki artışın göz ardı edilmesi de mümkün değil.

Çünkü bu durum, reel sektörün finansmana erişimde zorlandığını, nakit döngüsünün yavaşladığını ve işletmeler üzerindeki mali baskının arttığını gösteriyor. Aslında bugün yaşananlar sadece borç sorunu değil; aynı zamanda bir nakit yönetimi sorunu diyebiliriz.

Faizler Yükselince İlk Darbeyi Kim Alıyor?

Ekonomide sıkı para politikalarının etkisi en hızlı şekilde şirketlerin finansman tarafında hissediliyor. Kredi maliyetlerinin yükselmesi, işletme sermayesine ulaşmanın zorlaşması ve bankaların daha seçici davranması özellikle orta ölçekli şirketler üzerinde ciddi baskı yaratıyor.

Geçmiş yıllarda krediyle çevrilebilen yükümlülükler bugün çok daha maliyetli hale gelmiş durumda. Üstelik sorun yalnızca kredi bulmak ta değil. Bulunan kredinin maliyeti de birçok şirketin kâr marjını önemli ölçüde küçültüyor. Özellikle düşük kârlılıkla çalışan sektörlerde finansman giderleri artık başlı başına bir risk kalemi haline gelmiş durumda.

Domino Etkisi diyebilir miyiz ? Evet kesinlikle. Reel sektörün en büyük sorunlarından biri de tahsilat zincirindeki aksamalar. Bir şirket alacağını tahsil edemediğinde kendi ödemelerini geciktiriyor. Bu gecikme başka şirketlere, oradan tedarikçilere ve nihayetinde tüm sektöre yayılabiliyor.

İşte bu nedenle bazı konkordato dosyalarına tek bir şirketin problemi olarak bakmak ta yanıltıcı olabilir. Bazen bir firmanın yaşadığı sıkıntı, aslında daha geniş bir ekonomik tablonun yansıması olabilir.

En Çok Hangi Sektörler Zorlanıyor?

Son dönemde konkordato haberlerine bakıldığında tekstil, inşaat, mobilya, lojistik, metal sanayi ve perakende sektörlerinin daha fazla öne çıktığı görülüyor.

Tekstil sektörü ihracat pazarlarındaki yavaşlamanın etkisini hissediyor.

İnşaat tarafında artan maliyetler ve finansman yükü baskı oluşturuyor.

Perakende sektöründe ise değişen tüketici davranışları ve yükselen işletme giderleri şirketlerin hareket alanını daraltıyor.

Aslında sektörler farklı olsa da temel sorun çoğu zaman aynı noktada birleşiyor; NAKİT AKIŞI.

Yatırımcıların dikkat etmesi  Gereken Detay 

Borsa yatırımcıları açısından ise konkordato haberleri ayrı bir önem taşıyor. Çünkü son yıllarda yatırım kararları verilirken çoğu zaman satış büyüklüklerine ve kârlılık rakamlarına odaklanıldı. Oysa bugün şirketlerin borçluluk seviyesi, finansman giderleri ve nakit pozisyonları en az kâr rakamları kadar önemli hale geldi.

Yüksek ciro her zaman güçlü şirket anlamına gelmiyor.

Bazen farkedilmeden büyüyen bir finansman yükü, bilançonun görünen kısmından çok daha büyük riskler taşıyabiliyor.

Enflasyonla mücadele kapsamında uygulanan sıkı para politikalarının etkileri önümüzdeki dönemde de hissedilmeye devam edecek gibi görünüyor. Faizlerde belirgin bir gerileme yaşanana ve finansman koşulları daha rahat hale gelene kadar bazı sektörlerde baskının sürmesi şaşırtıcı olmayacaktır.

Bununla birlikte her zorlu dönem aynı zamanda bir ayrışma dönemidir.

Borç yönetimini doğru yapan, nakit akışını güçlü tutabilen ve ihracat kapasitesi yüksek şirketler bu süreci rakiplerine göre daha avantajlı geçebilir.

Son dönemde gerek İş insanları  gerekse yatırımcılarla yaptığımız sohbetlerde ortak bir endişe dikkatimi çekiyor. Kimse satışların tamamen durduğunu söylemiyor. Ancak hemen herkes nakde ulaşmanın geçmiş yıllara göre çok daha zorlaştığını ifade ediyor. Belki de konkordato dosyalarının bize anlattığı en önemli gerçek tam olarak budur.

Bugünün ekonomisinde büyümek kadar, o büyümeyi finanse edebilmek de kritik hale geldi.

 

BERNA AHISKA