Küçük Yatırımcı Kör Kaldığı Şeye Neden Yatırım Yapıyor?

Sonra bir bakarsınız herkes altın uzmanı olmuş. Bir süre sonra kahve emtiası konuşulur. Ardından gümüş. Lityum. Kobalt. Uranyum…

Özellikle son yıllarda küçük yatırımcı tarafında garip bir eğilim büyüyor. İnsanlar hakkında neredeyse hiçbir şey bilmedikleri emtialara para yatırıyor. Üstelik çoğu zaman düzenli veri okumadan, arz-talep dengesi bilmeden, sektör dinamiklerini anlamadan…

Sadece bir hikâyeye tutunarak. Peki neden?

Çünkü İnsan Geç Kaldığını Hissediyor. Modern piyasanın en büyük duygusu artık korku değil.

Geç kalmışlık hissi. Bir yatırımcı sosyal medyada bir grafik görüyor.

“Uranyum uçacak.”

“Dünya enerji krizine gidiyor.”

“Yeni çağın madeni bu.”

Altına da birkaç roket emojisi ekleniyor. Birileri kazandığını anlatıyor. İşte tam burada küçük yatırımcı analiz yapmıyor artık. Yetişmeye çalışıyor. Çünkü zihninde şu çalışıyor;

“Herkes kazanırken ben yine dışarıda mı kalacağım?”

Ve bu duygu, bilgiden daha güçlü hale geliyor. Bilmediği şey daha büyülü geliyor. İlginç bir psikoloji vardır piyasada. İnsanlar anlamadığı alanlara bazen daha büyük anlam yükler. Çünkü bilinmeyen şey gizemlidir.

Uranyum mesela…

Çoğu yatırımcı uranyum piyasasının nasıl çalıştığını bilmez. Hatta bizler bile. Spot fiyat nedir bilmez. Madencilik maliyetlerini bilmez. Jeopolitik etkileri takip etmez. Ama kulağa güçlü gelir.

“Nükleer enerji geleceği değiştirecek.”

Cümle yeterince büyükse, detaylar geri planda kalır. Küçük Yatırımcı aslında hikâye satın alıyor. Piyasada çoğu zaman insanlar varlık değil, hikâye satın alır.

Altın güven hikâyesidir.

Gümüş “henüz keşfedilmemiş fırsat” hikâyesidir.

Uranyum ise geleceğin enerjisi hikâyesi…

Hikâye ne kadar büyükse, yatırımcı o kadar hızlı bağlanır. Çünkü herkes bir sonraki büyük dalgayı erken yakaladığını hissetmek ister. Sosyal medya yeni nesil spekülasyon alanı durumunda. Eskiden yatırımcı aracı kurum raporu okurdu. Şimdi 40 saniyelik videolar izliyor.

Bir grafik.

Bir heyecanlı ses tonu.

Bir “kaçmadan alın” cümlesi…

Ve insanlar milyar dolarlık sektörlere bu kadar bilgiyle giriyor. Aslında burada satın alınan şey Emtia değil.

Umut….

Piyasada küçük yatırımcıyı en çok yakan cümlelerden biri şudur;

“Daha yolun başında. ”Bu cümle insana geç kalmadığını hissettirir. Ve insan o noktada risk hesaplamayı bırakabilir . Çünkü artık mantık değil, hayal devrededir.

Sonuç olarak;

Küçük yatırımcı çoğu zaman uranyuma, gümüşe ya da başka bir emtiaya yatırım yapmıyor aslında. Kendi kaçırılmış fırsat korkusuna yatırım yapıyor. Çünkü herkes bir yerden sonra şunu istiyor;

Bir hikâyenin başında olmak.

Ama piyasalar şunu acı şekilde öğretiyor maalesef;

Hikâyeyi erken duymak başka şeydir.

Hikâyeyi anlamak başka şey.

BERNA AHISKA